Το Ασθενοφόρο: Ο πρόθυμος φύλακας (Μέρος 2)

Ο φύλακας είναι πρόθυμος να βοηθήσει. Δυστυχώς για αυτόν το ασθενοφόρο δεν θα παραλάβει μόνο τον ασθενή. Η ιστορία μας συνεχίζεται στο δεύτερο μέρος.

“Εδώ, εδώ. ΝΑ!” έλεγε δείχνοντας ο αγχωμένος φύλακας. Σα να ήθελε να διαχωρίσει τον πεσμένο στο πάτωμα άντρα από τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους. “Γρήγορα, ήρθατε!” λέει απευθυνόμενος στον Θωμά. “Ναι, τρέχαμε.” απαντάει αφηρημένα ο Θωμάς, ενώ ήδη έψαχνε κάτι μέσα στο ιατρικό σάκο. “Παρακαλώ κάντε μας λίγο χώρο για να δουλέψουμε” είπε με στεντόρεια φωνή. Όλοι έκαναν μερικά βήματα πίσω υποβοηθούμενοι από τις προτροπές του φύλακα. “Κάντε πίσω να δουλέψουν τα παιδιά”.

Ο Θωμάς γονάτισε πάνω από τον πεσμένο άντρα. Ένας υπόλευκος αφρός σχηματιζόταν γύρω από το στόμα του. Τράβηξε το στηθοσκόπιο από το λαιμό του και άρχισε να ακροάζεται το στήθος του. “Ησυχία παρακαλώ”, φωνάζει στον κόσμο διακόπτοντας στιγμιαία την ακρόαση. “Κάντε ησυχία” επαναλαμβάνει πιο δυνατά ο φύλακας. “Πιάσε τον απινιδωτή”, λέει ο Θωμάς. “Δεν έχω, τι είναι αυτό;” απαντά ντροπιασμένος ο φύλακας. “Δεν λέω σε σένα αδερφέ” του απαντάει δείχνοντας τον συνοδηγό που του έδινε ήδη ένα φορητό απινιδωτή. Ο φύλακας τον κοίταξε ξαφνιασμένος. Σαν να ήταν αόρατος τόση ώρα και να υλοποιήθηκε από το πουθενά εκείνη την στιγμή.

Εν δράση

Ο Θωμάς έσκισε το πουκάμισο του λιπόθυμου άντρα, πήρε την συσκευή και άρχισε να την στήνει. “Είδες, τι έπαθε;” λέει στον φύλακα ο οποίος γύρισε το κεφάλι του προς τον συνοδηγό περιμένοντας να ακούσει την απάντηση. “Σε σένα λέω αδερφέ” του ξαναλέει. Ο φύλακας τινάζεται “Ναι, ναι, καθόταν εδώ σε αυτό το τραπεζάκι και έγραφε. Ξαφνικά έπεσε στο πάτωμα και άρχισε να χτυπιέται σαν το ψάρι. Άφριζε και τα μάτια του ήταν λευκά σαν δαίμονα. Όταν σταμάτησε και δεν μου απαντούσε που του μιλούσα σας πείρα αμέσως.”

Μία κυρία πετάχτηκε, “Του έριξε χαστούκια για να συνέλθει πρώτα”. Ο φύλακας την στραβοκοίταξε και φρόντισε να μπει ανάμεσα σε αυτή και τον Θωμά ώστε να μην υπάρχει οπτική επαφή. Λες και αν δεν τον άφηνε να την δει δεν θα άκουγε τι έλεγε. “Εγώ του είπα να μην το κάνει” συμπλήρωσε η κυρία πιο δυνατά. “Σας παρακαλώ κάντε ησυχία να δουλέψουμε” φώναξε πάλι ο φύλακας στην ελπίδα να φιμώσει την κυρία.

Η διάγνωση

Ο Θωμάς δεν έδωσε σημασία στα τεκταινόμενα, κοιτούσε τις τιμές στην μικρή οθόνη. “Έχει μια μικρή ταχυπαλμία” λέει στον συνοδηγό. “Α, ναι;” του απαντάει ο φύλακας. “Έχει ταχυπαλμία” επανέλαβε στον κόσμο. Ο Θωμάς έψαχνε τις τσέπες του λιπόθυμου άντρα “Αυτή η τσάντα είναι δικιά του;” τον ρωτάει δείχνοντας με το βλέμμα έναν χαρτοφύλακα κάτω από το ψηλό στρογγυλό τραπεζάκι. “Ναι, ναι!” βιάζεται να απαντήσει με χαρά ο φύλακας και μετά συμπληρώνει διστακτικά “Νομίζω, δηλαδή”.

Ο συνοδηγός σήκωσε ψηλά τον χαρτοφύλακα “Είναι κανενός αυτός;” ρώτησε το κόσμο. Δεν του απάντησε κάποιος συγκεκριμένα, οι περισσότεροι κούνησαν αρνητικά το κεφάλι και οι υπόλοιποι κοίταζαν δεξιά αριστερά. “Ψάξε μία” του λέει κοφτά ο Θωμάς που έλεγχε με ένα μικρό φακό τα μάτια του ασθενή. “Bingo, Rivotril” λέει δείχνοντας του ένα λευκό κουτί με χάπια. “Καλά το φαντάστηκα” είπε ο Θωμάς αποσυνδέοντας τα ηλεκτρόδια από το στήθος του άντρα “Ας τον φορτώσουμε”.

Ο φύλακας έτρεξε να πιάσει τα πόδια του λιπόθυμου άντρα “Όχι, όχι μη!” του φώναξε ο Θωμάς. Ο φύλακας κοκκάλωσε τρομαγμένος. “Δεν μπορούμε να τον σηκώσουμε έτσι αδερφέ, άνθρωπος είναι όχι σακί με πατάτες”. Η κυρία από το πλήθος γέλασε χαιρέκακα και σχολίασε κάτι στην διπλανή της. Ο συνοδηγός με μια κίνηση των χεριών του μάζεψε το φορείο δίπλα στον ασθενή, έλυσε μια ζώνη και τράβηξε μια σανίδα μεταφοράς. Περίμενε τον Θωμά να προσαρμόσει ένα αυχενικό κολάρο στο λαιμό του. Όταν τον ανασήκωσε στα πλάγια από το ωμό και την λεκάνη γλίστρησε την σανίδα από κάτω και άρχισαν να δένουν τους τρεις ιμάντες. Μέτρησαν έως το τρία και με μια συγχρονισμένη κίνηση μετέφεραν τον ασθενή πάνω στο φορείο. Με μια άλλη το σήκωσαν ξεδιπλώνοντας τα ποδαρικά του και κούμπωσαν άλλους δύο ιμάντες γύρω από τον ασθενή.

Η ανατροπή

Ο φύλακας τους κοιτούσε με ορθάνοιχτα μάτια κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις προσπαθώντας να μιμηθεί την χορογραφία τους. “Το εργαλείο σας μην ξεχάσετε” βιάστηκε να πει δείχνοντας τον απινιδωτή στο πάτωμα. “Εδώ θα μείνει το εργαλείο αδερφέ” του είπε ο Θωμάς. “Α, θα μείνει εδώ” επανέλαβε ο φύλακας ξανά στο κόσμο αυστηρά σαν κάποιος από αυτούς να έκανε την λάθος υπόδειξη. Οι παρευρισκόμενοι τον κοίταξαν πίσω τρομαγμένοι με φανερή έκπληξη . Απορημένος από την αντίδραση ο φύλακας ξαναγύρισε προς τον Θωμά που τον απειλούσε με ένα πιστόλι στο μέτωπο. Προς στιγμή δεν κατάλαβε τι έβλεπε κοιτώντας την μαύρη κάνη.

Ακίνητοι όλοι ληστεία!“, φώναξε ο συνοδηγός κραδαίνοντας ένα υποπολυβόλο ΜΡ-5 που σαν ταχυδακτυλουργός εμφάνισε από το πουθενά κάτω από το φορείο. Η έκπληξη του κόσμου ήταν τέτοια που δεν ακούστηκε καν μια κραυγή. “Όλοι στο πάτωμα” φώναξε ο συνοδηγός απειλώντας τους με το όπλο. Όλοι υπάκουσαν σχεδόν συγχρονισμένα.

Τα αυτοκόλλητα

“Όχι εσύ αδερφέ” είπε ο Θωμάς στο φύλακα που πήγαινε να κάτσει. Σήκωσε το σάκο τράβηξε κάτι περίεργα τετράγωνα αυτοκόλλητα με ένα στρογγυλό φωτάκι στο κέντρο τους. “Πάρε αυτά σε παρακαλώ και κόλλησε από ένα στην πλάτη τους” είπε στον φύλακα ενώ ταυτόχρονα έδινε το σάκο στον συνοδηγό και του έκανε νόημα προς τα ταμεία.

“Όλοι έξω, κουνηθείτε. Στο πάτωμα” φώναξε άγρια ο συνοδηγός στους λίγους υπαλλήλους που είχαν παραμείνει πίσω από τα γραφεία και τα γκισέ. “Κύριε άδικα προσπαθείτε, έχουμε μπλοκάρει όλα τα σήματα” φώναξε ο Θωμάς για να ακουστεί πάνω από τις απειλές του συνοδηγού. Ο υπάλληλος στον οποίο απευθυνόταν σηκώθηκε απογοητευμένος και πήγε και κάθισε μαζί με τους υπόλοιπους στο πάτωμα. Όταν όλοι πέρασαν από μπροστά του, ο συνοδηγός μπήκε πίσω από τα γκισέ και άρχισε να αδειάζει τα ταμεία. Όταν τελείωσε με τα ταμεία κάθισε πίσω από ένα γραφείο και άρχισε να πληκτρολογεί με μανία σε έναν υπολογιστή.

“Κυρίες και κύριοι την προσοχή σας παρακαλώ. Σε λίγο ο αδερφός” δείχνοντας τον φύλακα “θα σας ζητήσει τα κινητά σας”. Σας παρακαλώ για το δικό σας καλό να συνεργαστείτε.” Ο φύλακας τελείωσε με το τελευταίο αυτοκόλλητο και κοίταξε τον Θωμά περιμένοντας διαταγές. “Τα κινητά αδερφέ, πάμε. Βάλτα στο καπέλο σου.” Έβγαλε το καπέλο του και περνούσε μπροστά από όλους παίρνοντας τα κινητά τους. Σε τρία άτομα κοντοστάθηκε και μουρμούρισε κάτι. Όταν γύρισε στο Θωμά και του έδωσε το καπέλο του είπε φοβισμένα ότι λείπουν τρία. “Δεν έχει σημασία αδερφέ μην ανησυχείς. Πήγαινε κάθισε και εσύ” τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη κολλώντας ταυτόχρονα και σε αυτόν ένα από αυτά τα περίεργα αυτοκόλλητα με τα φωτάκια. “Αδερφέ” του φώναξε πάλι πριν κάτσει. Ο φύλακας γύρισε με προθυμία προς τον Θωμά.

Ο Πάμπος

– “Πως σε λένε;”
– “Χαράλαμπο”
– “Πάμπο μου θα χρειαστώ το όπλο σου πριν κάτσεις.”
– “Το όπλο μου;;; Α ναι, ναι!”

Με μια άγαρμπη κίνηση πήγε να τραβήξει το πιστόλι από την θήκη στην μέση του, δεν την  είχε ξεκουμπώσει και το πιστόλι δεν έβγαινε “Ήρεμα, ήρεμα Πάμπο μου δεν βιάζομαι” ο φύλακας κατάφερε να το βγάλει και του το έδωσε με χαμόγελο. “Ευχαριστώ” είπε ο Θωμάς “Παρακαλώ” του απάντησε με ειλικρίνεια. Οι υπόλοιποι τον κοίταξαν υποτιμητικά με απογοήτευση.

“Έλα κάτσε τώρα. Λοιπόν κυρίες και κύριοι θέλω να με ακούσετε πάρα πολύ καλά. Η ζωή σας εξαρτάται από αυτό. Αυτή τη στιγμή ληστεύουμε το υποκατάστημα. Δεν παίρνουμε και δεν θέλουμε τα δικά σας λεφτά, μην ανησυχείτε. Τα λεφτά της τράπεζας παίρνουμε τα δικά σας είναι ασφαλή. Δυστυχώς επειδή δεν σας εμπιστευόμαστε ο φίλος μου ο Πάμπος από δω σας κόλλησε ένα αυτοκόλλητο στην πλάτη. Όπως βλέπετε στους μπροστινούς σας το led στο αυτοκόλλητο είναι σβηστό. Τώρα είναι πράσινο” είπε πατώντας την οθόνη του κινητό του. Όλα τα led στα αυτοκόλλητα έγιναν ταυτόχρονα πράσινα.

Η βόμβα

“Σας παρακαλώ μην προσπαθήσετε να τα ξεκολλήσετε. Τα αυτοκόλλητα έχουν δύο ανιχνευτές. Κίνησης και ήχου. Αν μιλήσετε ή κουνηθείτε θα γίνουν κόκκινα. Αν γίνουν κόκκινα τότε το εργαλείο που λέει και ο φίλος μου ο Πάμπος θα κάνει ΜΠΟΥΜ.”

Πήρε τον απινιδωτή και τον ακούμπησε μπροστά τους. Πάτησε πάλι κάτι στο κινητό και στην οθόνη εμφανίστηκε το νούμερο 600. “Αυτά είναι δευτερόλεπτα” είπε δείχνοντας την οθόνη. “Όταν φύγουμε θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Αντίστροφη μέτρηση για την σωτηρία σας. Όταν φτάσει στο μηδέν η βόμβα θα ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ. Αν μιλήσετε ή κουνηθείτε πριν το νούμερο γίνει μηδέν τα led θα γίνουν κόκκινα και τότε μπουμ.” έκανε μια χαρακτηριστική κίνηση με τα χέρια του παρομοιάζοντας μια έκρηξη.

“Τα κινητά μπορεί να επηρεάσουν το σύστημα για αυτό σας τα πήραμε. Ο Χαράλαμπος μου είπε ότι τρεις από εσάς δεν έχετε, ελπίζω για το καλό σας να λέτε αλήθεια. Εξάλλου σας είναι άχρηστα, όλα τα εξερχόμενα ή εισερχόμενα σήματα είναι μπλοκαρισμένα. Έγινα κατανοητός;” Δεν ακουγόταν τίποτα εκτός από το πληκτρολόγιο του συνοδηγού. “Μπορείτε να μου απαντήσετε δεν είναι ακόμα ενεργοποιημένο το εργαλείο“. Ένα υποτονικό φοβισμένο ναι ακούστηκε από τους περισσότερους.

Η αντίστροφη μέτρηση

Η κυρία που είχε πει για τις σφαλιάρες στον ασθενή πετάχτηκε πάλι και φώναξε “Θα ‘πρεπε να ντρέπεστε αλήτες”. “Σκάσε επιτέλους μωρή” τις φώναξε άγρια ο Χαράλαμπος. “Πάμπο μου δεν χρειάζεται να γινόμαστε αγενής, άσε την κυρία να τα βγάλει από μέσα της τώρα για να είστε ασφαλείς μετά.” Ο υπάλληλος που προσπαθούσε να σημάνει τον συναγερμό πριν παρενέβη “Πως ξέρουμε ότι δεν θα ανατιναχθεί όταν γίνει μηδέν;”. “Είμαστε ληστές όχι δολοφόνοι κύριε μου. Από εσάς εξαρτάται αν σήμερα θα φύγετε από εδώ με μια cool ιστορία ή σε σακούλες. Όταν η οθόνη δείξει μηδέν τα led θα γίνουν πάλι πράσινα και θα είστε ασφαλείς” του απάντησε καθησυχαστικά.

“Έτοιμος” δήλωσε ο συνοδηγός που σηκώθηκε από το γραφείο και έτρεξε κοντά στο Θωμά. Του έδωσε το σάκο και άρχισε να σπρώχνει το φορείο προς την έξοδο.” Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την συνεργασία σας και μην ξεχνάτε, αγαλματάκια αμίλητα ακούνητα για 10 λεπτά” είπε ο Θωμάς και πάτησε το κινητό του. Αυτόματα τα led στα αυτοκόλλητα έγιναν πορτοκάλι και η οθόνη άλλαξε 599, 598

Animo Phoenicus Signature

Άδεια Χρήσης:

Creative Commons Licence
Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα.
Scriptorius © 2020

* Φωτογραφία από Markus Spiske.



Newsletter Updates

Enter your email address below to subscribe to our newsletter

Υποβολή απάντησης