Το Ασθενοφόρο: Στο κοιμητήριο (Μέρος 4ο)

Σε ένα εγκαταλελειμμένο κοιμητήριο η Ρία απολαμβάνει τον χειμερινό ήλιο ξαπλωμένη πάνω στο καπό του αυτοκινήτου της. (Το Ασθενοφόρο - Μέρος 4ο)

Η Ρία καθόταν πάνω στο καπό, απολαμβάνοντας τον χειμερινό ήλιο. Όσο περίμενε τους υπόλοιπους στο εγκαταλελειμμένο κοιμητήριο διάβαζε τις ειδήσεις στο κινητό της. Βρήκε ένα νέο άρθρο και το διάβασε στα πεταχτά.

“Ακόμα άφαντοι οι ληστές Covid”

Η αστυνομία ακόμα ψάχνει τους τρεις ληστές… οι τρεις ληστές κατάφεραν να διαφύγουν με την βοήθεια της αστυνομίας… κλεμμένο ασθενοφόρο… είχαν αλλάξει το νούμερο του οχήματος με αυτοκόλλητα… η ταυτοποίηση κρίνεται υπερβολικά δύσκολη καθώς και οι τρεις ληστές φορούσαν προστατευτικές μάσκες… στην πόρτα είχε κολληθεί μια ειδοποίηση ότι το υποκατάστημα ήταν υπό καραντίνα λόγω κρουσμάτων Covid… αποτρέψουν την είσοδο… απειλή βόμβας… ψεύτικη… όλοι ασφαλείς… ένορκη διοικητική εξέταση.

Η είδηση της ληστείας ήταν ακόμη στην επικαιρότητα. Εδώ και μέρες διέφυγε τα εθνικά όρια και μεταδόθηκε απ’ όλα τα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία του εξωτερικού. Δεν είχε κουραστεί να διαβάζει τα κατορθώματα τους. Βέβαια ακόμη περίμενε κάποιον δημοσιογράφο να εξυμνεί ή έστω να αναφερθεί στις οδηγικές της ικανότητες.

Οι μόνες αναφορές στην ίδια ήταν:

“Η κοκκινομάλλα ληστής που κορόιδεψε τους αστυνομικούς και τους έπεισε να την συνοδέψουν.”

Δεν ήταν βέβαια αλήθεια. Αυτοί προσφέρθηκαν αλλά δεν γινόταν να το αποσαφηνίσει. Είχε παρακαλέσει τον Θωμά να την αφήσει να κάνει μια ανώνυμη παρέμβαση αλλά ήταν κάθετος, “Σύνελθε Ρία να σταματήσουν να ασχολούνται μαζί μας θέλουμε όχι να βγούμε στα πάνελ να δώσουμε συνεντεύξεις.”

Οι αστυνομικοί είχαν δεχθεί όλα τα πυρά και όλη την ευθύνη για την ληστεία. Ήταν οι αποδιοπομπαίοι τράγοι όλων. Οι υψηλόβαθμοι της αστυνομίας τους κατηγορούσαν για μη τήρηση καθήκοντος, οι πολιτικοί για ελλιπή εκπαίδευση, οι δημοσιογράφοι τους λέγανε δημόσιους υπαλλήλους με άδεια οπλοφορίας. Βέβαια τίποτα δεν πλησίαζε την αντίδραση του κόσμου στο διαδίκτυο, memes, γελοιογραφίες, ανέκδοτα.

“Πόσοι διασώστες χρειάζονται για να βιδώσουν μια λάμπα; Κανένας, παίρνουν τηλέφωνο το 100”.

Ήταν τα μόνα θύματα της ληστείας. Μέχρι και ο φύλακας έλαβε εύφημο μνεία για την ψυχραιμία του και για τις πράξεις του, που οδήγησαν στην διάσωση όλων των ομήρων.

“Ήρωας φύλακας τράπεζας κατάφερε να διασώσει δεκατρία άτομα”

Όταν είχαν δει την είδηση ο Θωμάς το απόλαυσε τα δέοντα. Ο συνοδηγός δεν είχε σταματήσει ως τότε να τον κοροϊδεύει:
“Πότε με το καλό ο γάμος Θωμά;”
“Τώρα το εξέθεσες το παλικάρι πρέπει να το αποκαταστήσεις”.
Όταν όμως οι δημοσιογράφοι τον κάνανε ήρωα, δεν μπορούσε να το χωνέψει. Παραμιλούσε για ώρες “Από που κι ως που; Από τι τους έσωσε; Από ένα χρονόμετρο; Εδώ μόνο που δεν ήρθε να με βοηθήσει να γεμίσω την τσάντα. Τι λένε ρε οι άχρηστοι;”. Ο Θωμάς όμως χάρηκε για τον Πάμπο.

“Είναι καλό παιδί, εντάξει δεν νομίζω να κάνει για αυτή την δουλειά. Αλλά πολύ καλό παιδί”.

Βέβαια και ο Θωμάς δεν πήγε πίσω. Έλαβε πολύ καλές κριτικές από τους ίδιους τους ομήρους, “Τι ευγενικός”, “Μα πόσο ευπαρουσίαστος”. Μιλούσαν για τον Θωμά σα να ήταν υποψήφιος καλλιστείων και όχι ένας ληστής που απείλησε να τους τινάξει στο αέρα. Στο αντίποδα ο συνοδηγός έγινε γνωστός ως απλά ο δεύτερος ληστής. Πέρασε απαρατήρητος, μέχρι που ένας δημοσιογράφος ρώτησε την γνώμη του Πάμπου.

“Ήταν σαν τα τσιουάουα που νομίζουν ότι τα φοβάσαι γιατί γαβγίζουν”

Αυτόματα από δεύτερος ληστής πήρε προαγωγή σε: “Ο ληστής Τσιουάουα”. Ο συνοδηγός ακόμα δεν το έχει χωνέψει και ο Θωμάς ακόμα γελάει.

Στο ήσυχο κοιμητήριο ακούστηκε ένα μηχανάκι που πλησίαζε. Η Ρία, κατέβασε τα γυαλιά ηλίου της να δει καθαρά ποιος ήταν. Άθελα της άρχισε να γελάει, πάνω σε ένα Ζετάκι που μόλις μπήκε στο κοιμητήριο ερχόταν ο Θωμάς. Ο κινητήρας του ακουγόταν σαν ένα οργισμένο κουνούπι. Παρόλο το βάρος του αναβάτη, ανέβαινε την μικρή ανηφόρα με μπρίο. Η Ρία ακόμα γελούσε όταν κατέβηκε ο Θωμάς.

– “Καλημέρα.”
– “Καλημέρα, που το βρήκες αυτό;”
– “Άσε με και είμαι να σκάσω, δεν έπαιρνε με τίποτα μπρος το αμάξι…”
– “Έλα ρε…”
– “…και να σκεφτείς πριν δυο μέρες το πήγα για service.”
– “Καλά, καλά, δεν μου είπες όμως το εργαλείο που το βρήκες;”
– “Είχα μικρός ένα, και πέρυσι που επανακυκλοφόρησε το αγόρασα.”
– “Πενηντάρι;”
– “Όχι ρε Ρία, πενηνταριά ήταν τα παλιά, αυτό είναι 125!”
– “Τι;”

Η Ρία έτρεξε και χάζευε το μηχανάκι. Άρχισε να χοροπηδάει πάνω κάτω δίπλα στο μηχανάκι και να τον παρακαλάει “Θωμά, Θωμά, Θωμά, να το πάω μια βόλτα; Μπορώ; Μπορώ;”. Ο Θωμάς της πέταξε τα κλειδιά. Τα έπιασε στον αέρα και αμέσως καβάλησε το κοντό μηχανάκι. Γύρισε το κλειδί, πάτησε το φρένο, έστριψε το γκάζι και το Ζετάκι σπίνιαρε τον πίσω τροχό διαγράφοντας ένα ημικύκλιο. “Ρία, Ρία τον ασύρματο” της φώναξε πριν απομακρυνθεί.

“Στο παρμπρίιιιιζζζζζ.”

Ο Θωμάς πήρε την θέση της στο καπό. Την χάζευε που έκανε βόλτες φωνάζοντας πωρωμένα μέσα έξω στο έρημο κοιμητήριο. Στην είσοδο σταμάτησε δίπλα από ένα αμάξι που μόλις εμφανίστηκε. Συνομίλησε για μερικά δευτερόλεπτα με τον οδηγό και μετά του κούνησε απαξιωτικά το χέρι. Γύρισε το γκάζι και ανέβηκε την ανηφόρα όσο πιο γρήγορα άντεχε να την κουβαλήσει το μικροκαμωμένο μηχανάκι. Σταμάτησε δίπλα στο Θωμά ενώ το αμάξι ακόμα ανέβαινε αργά πίσω της.

“Του είπα να βάλουμε μια κόντρα αλλά το τσιουάουα κώλωσε.”
– “Με τέτοια ποδαράκια πως να τρέξει ρε Ρία.”

Όταν κατέβηκε ο συνοδηγός ακόμα γελούσαν. “Ο Κωστής δεν ήρθε;” ρώτησε ο Θωμάς.
– “Όχι επέλεξε να μην το διακινδυνεύσει.”
– “Έλα, αφού μου είπε ότι όλα καλά, μέχρι και ο διευθυντής της τράπεζας εγγυήθηκε ότι είναι άτομο υπεράνω υποψίας.”
– “Μωρέ όλα καλά, απλώς νομίζει ότι μια ανακρίτρια έχει επιφυλάξεις. Νομίζει ότι της φάνηκε τρελή σύμπτωση να πάθει κρίση και το ασθενοφόρο που ήρθε να τον πάρει να ήμασταν εμείς. Οπότε για να είμαστε σίγουροι αποφάσισε να μην έρθει στο κοιμητήριο.”
– “Μήπως τον παρακολουθούν να δουν αν θα μας συναντήσει;”
– “Ακριβώς.”

Ο ασύρματος τους διέκοψε την συζήτηση.

“Εδώ κέντρο με ακούτε;” Ο Θωμάς έπιασε τον ασύρματο από το παρμπρίζ και απάντησε:
– “Σε ακούμε καθαρά κέντρο”
– “Το σχέδιο στέφθηκε με επιτυχία. Το worm έχει περάσει απαρατήρητο και από σήμερα το πρωί έχει ξεκινήσει να μαζεύει μικροποσά. Με αυτούς τους ρυθμούς σε τρεις μέρες το πολύ θα αυτοκαταστραφεί. Όλοι οι εμπλεκόμενοι έχουν εξοφληθεί και το μετρητό μερίδιο, που σας αντιστοιχεί είναι 32k έκαστος. Θα το βρείτε στο προσυμφωνημένο σημείο. Τα υπόλοιπα  στους λογαριασμούς που σας άνοιξα. Στα email σας έχουν αποσταλεί όλες οι πληροφορίες πρόσβασης. Νομίζω ότι αυτά ήταν όλα, αν δεν έχετε κάποια ερώτηση τελειώσαμε.”

“Εγώ έχω ερώτηση” είπε η Ρία.
“Ακόμα δεν έχω καταλάβει πως δεν θα το καταλάβουν ότι τους λείπουν τόσα λεφτά;”
– “Σου είπα θα το καταλάβουν, αλλά θα είναι αργά όταν το καταλάβουν, συν ότι θα πρέπει να διατηρήσουν την δημόσια εικόνα οπότε το πιθανότερο να μην πουν τίποτα…”

Ο συνοδηγός διέκοψε τον Θωμά και συνέχισε ο ίδιος.

– “Για κάθε τραπεζική κίνηση που κάνεις η τράπεζα παίρνει μια προμήθεια. Αυτή η προμήθεια φτάνει μέχρι το δεύτερο δεκαδικό, τα λεπτά. Το πρόγραμμα που μας έδωσε το κέντρο και εγκατέστησα υποκλέπτει μερικά χιλιοστά του λεπτού από την προμήθεια τους. Όταν μαζέψει το ποσό που του ορίσαμε τότε μόνο θα τα μεταφέρει ως ολόκληρα λεπτά σε χιλιάδες λογαριασμούς σε όλο το κόσμο ώστε να χαθούν τα ίχνη τους. Μετά θα τα μαζέψει ξανά στους δικούς μας λογαριασμούς. Ουσιαστικά τα λεφτά δεν θα λείπουν από την τράπεζα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Τώρα κατάλαβες;”
“Ας πούμε ναι…”

“Καμία ερώτηση κέντρο.” παρέμβει ο Θωμάς.

– “Ωραία, τότε τελειώσαμε, να διατηρήσετε χαμηλό προφίλ τους επόμενους μήνες και χάρηκα για την συνεργασία.”
– “Κι εμείς κέντρο.”
– “Γρηγορία το νέο χρώμα σου ταιριάζει!”

Ο συνοδηγός κοίταζε τριγύρω έκπληκτος. Η Ρία έβγαλε το καπέλο της και κουνούσε τις μοβ μπούκλες της φωνάζοντας “Ευχαριστωωώ!”. Ο συνοδηγός της είπε:

– “Μας βλέπει ρε βούρλο ξύπνα”
“Το ξέρω ρε τσιουάουα γιατί εκπλήσσεσαι; Λογικό δεν είναι; Γιατί να μας μαζέψει σε αυτό το κοιμητήριο αλλιώς; Για να μπορεί να μας δει!”

Ο συνοδηγός δεν συνέχισε. Το αστείο με το τσιουάουα ακόμα τον πονούσε.

“Λοιπόν πάμε;” είπε ο Θωμάς, “Πάμε” είπε η Ρία και σηκώθηκε απρόθυμα από το Ζετάκι.

Ο συνοδηγός είχε βγει στο κεντρικό δρόμο έξω από το κοιμητήριο όταν το λευκό Skyline με την κόκκινη ρίγα τον προσπέρασε με την όπισθεν.

Ο Θωμάς αρκετά πίσω πάνω στο μικρο μηχανάκι γέλασε και μονολόγησε “Τρελέγκο…”

Animo Phoenicus Signature

Άδεια Χρήσης:

Creative Commons Licence
Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Όχι Παράγωγα Έργα.
Scriptorius © 2020

* Φωτογραφία από Simeon Muller.



Newsletter Updates

Enter your email address below to subscribe to our newsletter

Υποβολή απάντησης